Najwcześniejsze przedstawienie Qal’at Bu Mahir znajduje się na portugalskiej mapie z 1635 r. Pierwotnie solidny, czterowieżowy fort z masywnymi murami obronnymi, Qal’at Bu Mahir dominował nad wybrzeżem Bu Mahir i odgrywał istotną rolę w gospodarce perłowej. Razem z fortem Arad stanowił część systemu obronnego Muharraq, strategicznie rozmieszczonego, by chronić jedyny żeglowny kanał prowadzący do nieformalnego portu miasta po zachodniej stronie wybrzeża. Ta ostatnia rola była kluczowa dla ochrony floty perłowej przed piratami i innymi agresorami z Zatoki Perskiej. Fort Bu Mahir chronił także pobliskie podwodne źródło, które było jednym z głównych źródeł wody słodkiej w Muharraq.

Architektura fortu nawiązywała do charakterystycznego dla regionu typu warowni: prawie pustego zamkniętego obszaru zaprojektowanego do tymczasowej ochrony. Takie fortece, szczególnie te zlokalizowane na wybrzeżu, nie były budowane do prowadzenia działań z użyciem armat, lecz do mniejszych konfliktów (walki plemienne czy ataki piratów). Jednocześnie Qal’at Bu Mahir posiadał narożne wieże, które można było wyposażyć w armaty. Defensywna rola Qal’at Bu Mahir dobiegła końca w 1868 r., kiedy brytyjskie siły morskie zniszczyły znaczną część fortu i przejęły część ochrony Bahrajnu.
Od tamtej pory fort zyskał nowe znaczenie. Podczas festiwali związanych z odpływem i przypływem flot perłowych, oferował widzom jeden z najwyższych punktów widokowych na południowym krańcu wyspy, skąd mogli obserwować wyruszające i powracające łodzie dhow.
Wiele historycznych wydarzeń, które miały miejsce w forcie lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie, ściśle wiąże Qal’at Bu Mahir z narodowym dziedzictwem Bahrajnu. Dziś pozostała tylko południowa wieża i przyłączone do niej skrzydło obronne. Resztę fortu widać w wykopanych pozostałościach archeologicznych północno-zachodniej i południowo-wschodniej wieży oraz fundamentach północnego muru.

Obok ruin jest Muzeum Ścieżki Poławiaczy Pereł (nie mylić z Muzeum Pereł, które znajduje się na drugim końcu Ścieżki Poąwiaczy Pereł). Można się tutaj dostać łódką wyruszając z Muzeum Narodowego, lub kładką dla pieszych przerzuconą nad główną arterią na Muhharaq.

Godziny odwiedzin 9-18. Wizyta w tym miejscu jest bezpłatna drogą lądową. Jeśli chcecie dostać się tutaj łódką, należy kupując bilet w Muzeum Narodowym zaznaczyć, że chcecie skorzystać z rejsu i wizyty w forcie.